ul. Wyzwolenia

Wysokość: około 350 m npm
Wysokość od podstawy: około 30 m
Średnica podstawy: 68 m
Projekt: inż. E. Zaczyński

Pomysł usypania kopca upamiętniającego powstańcze zrywy wyzwoleńcze Ślązaków zrodził się w 1930 roku, w 10-tą rocznicę drugiego powstania śląskiego. Pomysłodawcą był Piekarzanin Stanisław Mastalerz - sekretarz Związku Powstańców Śląskich.

17 września 1932 roku spod piekarskiej bazyliki ruszył wielotysięczny tłum w kierunku miejsca, w którym stanąć miał kopiec. Tutaj odczytano akt erekcyjny, aby uczcić 250-tą rocznicę przejazdu przez Piekary króla Jana III Sobieskiego i wojska polskiego.

Wkrótce rozpoczęto usypywanie kopca, kilkakrotnie zjawił się tu sam dyktator powstania, komisarz Polskiego Komitetu Plebiscytowego - Wojciech Korfanty, aby pomagać w robotach. Przyjeżdżali też dowódcy oddziałów III powstania: mjr Ludyga-Laskowski, płk Sikorski oraz Fajkis, Paul, Cymsa, Gajdzik, Mastalerz, Niemczyk czy Szędzielorz.

Wśród pracujących wokół kopca byli powstańcy wielkopolscy, uczestnicy powstania styczniowego z roku 1863, ludzie z Radomia, Sandomierza, Płocka, Gdańska, Kielc, Krakowa, Warszawy, rodacy z Opolszczyzny, Francji, Belgii, a nawet USA.

Są tu urny z ziemią znad Bałtyku (Helu i Gdyni), z miejsc walk powstańców wielkopolskich, spod Olkusza, z Góry Św. Anny, z Cedynii i Głogowa.

20 VI 1937 roku, w 15-tą rocznicę wkroczenia wojsk polskich na ziemie śląskie, odsłonięto piekarski kopiec, nazwany Kopcem Wyzwolenia. Uroczystość była manifestacją patriotyczną.

U podnóża kopca stoi krzyż, na szczyt prowadzi wąska ścieżka, na szczycie natomiast dumnie powiewa polska flaga.