Kościół ten należy do największych i najpiękniejszych świątyń gotyckich w Polsce. Pochodzi z XIV wieku i był kościołem farnym dla dawnego Nowego Miasta Torunia. Jego budowę rozpoczęto w 1309 roku (napis na cegle obiegającej prezbiterium).

Różni się on od innych toruńskich świątyń gotyckich swym bazylikowym układem (nawy boczne niższe niż nawa główna). Kościół posiada wiele elementów zdobniczych w postaci sterczyn, blend i cegły glazurowanej.

Kościół zdobi ciekawa wieża o wysokości 49 m z charakterystycznym podwójnym dachem siodłowym. Wystrój wnętrza pochodzi głównie z XVIII wieku, zachowały się 2 figury gotyckie Matki Boskiej i kilka średniowiecznych krucyfiksów pochodzących z dawnego kościoła dominikańskiego.