Wiadukty są pozostałością po dawnej kolei sowiogórskiej prowadzącej z Dzierżoniowa przez Pieszyce, Srebrną Górę, Przełęcz Srebrną, Wolibórz, Słupiec do Ścinawki Średniej.

Miała ona służyć głównie jako atrakcja turystyczna, a także na potrzeby transportu węgla z kopalń w Słupcu i Nowej Rudzie do Dzierżoniowa. Pierwsze prace rozpoczęto w 1897 roku, a oddawano do użytku w kilku etapach.

Szczególnie pracochłonny był odcinek między Srebrną Górą a Woliborzem, wymagał on wybudowania dwóch wiaduktów - Żdanowskiego (24 m wysokości) i Srebrnogórskiego (28 m) o łącznej długości 260 m. Nachylenie na odcinku Srebrna Góra - Przełęcz Srebrna wynoszące 6 % wymusiło zastosowanie 6,6 km dwulistwowej szyny zębatej.

W latach 1933-34 rozebrano tory między Woliborzem a Srebrną Górą, ostatecznie kończąc historię kolei sowiogórskiej, jedynej kolei zębatej pozostającej w dzisiejszych granicach Polski.