Pałac w Złotym Potoku to reprezentacyjna budowla pseudoklasycystyczna z elementami neorenesansowymi. Pałac zbudował w 1856 roku Wincenty Krasiński, ojciec poety - Zygmunta Krasińskiego.
Później właścicielami byli Raczyńscy, którzy przebudowali rezydencję. Front zabytku zwrócony na zachód, ozdobiony jest przez pięcioosiowy ryzalit, zakończony trójkątnym przyczółkiem z kartuszem herbowym. W północnym skrzydle widniała piękna wieża, rozebrana w 1939 roku. Wejścia głównego do pałacu strzegą dwa marmurowe lwy.
Przed pałacem stoi fontanna, niestety obecnie sucha i zaniedbana, podobnie jak sam pałac, który nie był od jakiegoś czasu odnawiany. Dlatego ładniej wygląda zza stawu, z pewniej odległości.
W pałacu siedzibę ma Zarząd Jurajskich Parków Krajobrazowych, a ponadto we wnętrzu możemy zobaczyć pamiątki po rodzinie Raczyńskich, która wsławiła się działalnością społeczną i charytatywną.
Tuż obok stoi stary parterowy dworek z 1829 roku, wchodzący w skład zespołu pałacowego. Jest on zbudowany w stylu klasycystycznym. Obecnie mieści się w nim Muzeum Zygmunta Krasińskiego, gdzie eksponowane są prywatne przedmioty poety, meble pałacowe i obrazy. Ciekawostkę stanowi pianino wybierane w Paryżu dla muzy Krasińskiego - Delfiny Potockiej przez Fryderyka Chopina.
Całość otacza rozległy park kryjący stawy. Największy z nich - Irydion, rozlewa się przed pałacem, romantycznie odbijając jego wizerunek.