Muzeum Regionalne PTTK
ul. Podgórska 1
tel. 012/ 271-14-55
zamek.dobczyce@op.pl
Godziny zwiedzania:
- kwiecień i październik:
wt-nd: 10.00–16.00
- maj, czerwiec i wrzesień:
wt-pt: 10.00–16.00
sb-nd: 10.00–18.00
- lipiec i sierpień
wt-pt: 10.00–18.00
sb-nd: 10.00–20.00
Bilety: normalny – 5 zł, ulgowy – 3 zł
Najstarszym a zarazem najbardziej znanym zabytkiem w
Dobczycach jest średniowieczny zamek, a właściwie jego okazałe ruiny. Początków istnienia budowli nie udało się ustalić, ale wiadomo, że stała ona już
w XIII wieku, w burzliwym okresie Polski dzielnicowej. Była warownią typu górskiego włączoną do obrony Krakowa.
Za czasów Kazimierza Wielkiego zamek był warowną twierdzą, której mury miały 5-9 m grubości. Nad piwnicą wykutą w skale wznosiła się baszta narożna. Budowla posiadała 2 dziedzińce - dolny i górny, przy czym ten drugi był odpowiednikiem bastionu obronnego trudnego do zdobycia od strony murów zewnętrznych. Najstarszą częścią zamku była najprawdopodobniej baszta kwadratowa pochodząca z pierwszego etapu budowy. Tuż przy ścianie baszty widać ślady nieregularnej studni nazywanej kiedyś "studnią śmierci". Boczna sala dolna służyła za więzienie i posiadała żelazne drzwi.
W XVI wieku średniowieczny zamek został przebudowany
w stylu renesansowym przez starostę dobczyckiego Sebastiana Lubomirskiego. Liczył on wówczas ponad 70 pomieszczeń. Za panowania Św. Kazimierza Jagiellończyka w zamku mieściła się
"Akademia" dla synów królewskich, którzy kształcili się pod okiem Jana Długosza.
Zamek znacznie ucierpiał podczas potopu szwedzkiego (1655 rok), a 2 lata później zniszczeń dopełnił książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy. Mimo to zamek zamieszkiwany był do początków XIX wieku, kiedy to miejscowa ludność dokonała
rozbiórki warowni podczas usilnych poszukiwań zamkowych skarbów.
Dziś w zrekonstruowanej części zabudowy znajduje się
Muzeum Regionalne PTTK im. Władysława Kowalskiego działające od 1964 roku. Zbiory Muzeum liczą około 2300 muzealiów z dziedziny: archeologii, geologii, historii i malarstwa. Wśród eksponatów na uwagę zasługują przede wszystkim odtworzone średniowieczne piece hutnicze do wytopu żelaza, elementy wyposażenia zamku - świeczniki, zastawy stołowe oraz elementy wystroju architektonicznego - nadproża, filary, portale gotyckie, herby Jagiellonów i Lubomirskich, renesansowe gazony kwiatowe i balustrady zamkowe.