Do Braniewa wybrałem się z rodziną, już bez roweru, aby pospacerować po spokojnym miejscu na ziemi. Miasto położone niegdyś w byłym województwie elbląskim obecnie znajduje się w granicach terytorialnych Warmii i Mazur. To niedaleko Braniewa przebiega tzw. Berlinka. Popularna obecnie nazwa hitlerowskiej autostrady, która miała połączyć niemiecką stolicę z pozostającym na rubieżach III Rzeszy Królewcem (obecnie Kaliningrad). Już w 1933 roku przystąpiono do jej realizacji rozpoczynając budowę na odcinkach Berlin - Szczecin i Elbląg -Królewiec, gdzie pierwsze szpadle wbili odpowiednio ówczesny premier Prus Hermann Göring i Gauleiter Erich Koch. Wtedy to powstała w szybkim tempie droga płytowa oraz most pod Tczewem. Dziś państwo z tego szlaku buduje trasę międzynarodową Via Baltica.

Braniewo to miasto położone na Równinie Warmińskiej, nad rzeką Pasłęką. Jest najstarszym miastem warmińskim, powstało ok. 1240 r. Było też pierwszą siedzibą biskupów warmińskich i kapituły warmińskiej (stolicą) Warmii (w 1370 r. przeniesiono do Ornety, a później do Lidzbarka). W 1945 r. Braniewo było zniszczone (w 85%) i splądrowane przez Armię Radziecką. Wielu zabytków niestety nie odbudowano. Zabytki:
-Bazylika św. Katarzyny. Bazylika jest jednym z najpiękniejszych kościołów Warmii. Prawdopodobnie stoi na miejscu najstarszego znanego kościółka warmińskiego. Gotycki kościół realizowano etapami w latach 1343-1442. Jest to ceglana budowla halowa, trójnawowa, z masywną więżą i przyporami. Bazylika została spalona w 1945 roku, a odbudowano ją dopiero w roku 1981 i wtedy też odprawioną pierwszą mszę świętą. Wnętrze jest skromne i jednocześnie tak wspaniałe, że zapiera dech w piersi.
-Wieża bramna dawnego Zamku Biskupiego jest jedynym ocalałym fragmentem zamku.
-Budynek Colegium Hosianum
-Sanktuarium Podwyższenia Krzyża Świętego. Kościół parafialny p.w. Krzyża Świętego, położony nad rz. Pasłęką, na północ od starego miasta. Kościół został wybudowany przez jezuitów w latach 1722-1747.

Miejscem wartym zwiedzenia jest zoo, należy dodać, że to jedyne takie zoo na Warmii. To nazwa może na wyrost, na pewno jest to zwierzyniec, który zajmuje prawie 2 ha i rozciąga się wzdłuż ulicy Botanicznej. W braniewskim ZOO znajduje się ponad 50 zwierząt różnego gatunku.
Opłata za wejście wynosi 2 zł (bilet normalny) i 1,30 (bilet ulgowy). Braniewskie ZOO otwarte jest od maja do października codziennie od godz. 10 do 18 (kasa do godz. 17).
Wchodząc do ogrodu najlepiej kierować się w lewo, zgodnie z oznakowaniem. Swój wybieg mają strusie. Idąc dalej spotykamy lamę i konie Przewalskiego, owcę grzywiastą Arui oraz jaki. Dostojnie wylegują się też wilki. Warto zatrzymać się, aby popatrzeć na dostojnego pawia, który z dumą prezentuje wspaniałe, kolorowe pióra. Na kolejnym wybiegu spotykamy niedźwiedzie himalajskie i brunatne. Te drugie można karmić np. cukierkami. Misie proszą o smakołyki stając na tylnych łapach. Na końcu ścieżki dla zwiedzających znajdują się małpy, tygrysy syberyjskie, a także papugi, świnki morskie i króliki miniaturki. Zwiedzający mogą posiedzieć na ławeczce lub podziwiać różnorodną roślinność np. miłorząb japoński oraz tulipanowca.

Zachęcam też, by spędzić chwile zadumy w skromnej, ale jakże pięknej bazylice p.w. św. Katarzyny. Oto fakty, które przeczytałem na ulotce dla turystów otrzymanej w świątyni. Kościół wybudowany został w miejscu wcześniejszego, drewnianego kościoła. Prace rozpoczęto w 1343 r. W roku 1381 kościół był już przykryty dachem i miał przeszklone okna. Początkowo zamierzano realizować koncepcje architektoniczną pseudobazyliki, od której odstąpiono na rzecz układu halowego. Wieże wybudowano w 1420 roku, a w 1425 pojawił się zegar na wieży. Pożar z 1480 spowodował małe zniszczenia, odbudowane do końca stulecia. W 1536 podwyższona została wieża, a prace wykonał mistrz Mikołaj z Ornety. Budowniczymi kościoła byli Heyne i Herman Perkunowie a po nich Godiko Hamm.
W 1500 roku z fundacji biskupa Łukasza Watzenrode obok prezbiterium zbudowano murowaną emporę muzyczną. Nagrobna płyta biskupa Pawła Legendorfa (zm. 1467), ufundowana w 1494 roku przez biskupa Watzenrode, obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. W kaplicy Ostatniej Wieczerzy znajdował się późnogotycki poliptyk w typie ołtarzy antwerpskich. Z kolei w kaplicy Matki Boskiej znajdował się malowany tryptyk z 1485 roku, ufundowany przez kanonika Tomasza Wernera.
Po zniszczeniach z 1945 roku kościół pozostawał w ruinie aż do roku 1979. Wtedy to rozpoczęła sie odbudowa. Konsekracja nastąpiła w 1986 r.