Góry Stołowe są pod aspektem budowy geologicznej jedynymi w Polsce górami płytowymi. Gdy spojrzymy z daleka na Szczeliniec, Skalniak albo Narożnik doświadczamy okazałe, płaskie powierzchnie ułożone piętrowo i rozdzielane wzniesienia w układzie stoliw. A rozpoczęło się to wszystko około 140 mln lat temu w czasie górnej kredy. W tamtych czasach na terenie Sudetów znalazł się ogromny zbiornik wodny wskazywany przez geologów Czeskim Basenem Kredowym. I to nad nim wznosiły się te starsze masywy górskie (Masyw Śnieżnika, Karkonosze, Góry Sowie, Góry Bardzkie). Skoro te wszystkie masywy górowały nad naszym zbiornikiem wodnym, górskie rzeki napływające do niego nanosiły rozmaity surowiec skalny. Wśród jakiego znalazły się muły, piaski, żwiry. Pod wpływem postępowań sił wewnętrznych dno tego zbiornika raz się unosiło, a raz obniżało. Strefy osadzania tych materiałów ulegały zmianie. Z postępem czasu z osadów rozpoczęły powstawać piaskowce i margle a także skały budowane z ziarenek kwarcu. Zmiana klimatu spowodowała, że morze rozpoczęło ustępować. Wyłonił się zcementowany nalot. Pod działaniem fałdowań gór systemu alpejskiego naloty górnej kredy leżące w formie płyt rozpoczęły pękać. Odegrało to bardzo fundamentalną rolę w formowaniu się rzeźby Gór Stołowych. Ewidentnie zainicjowany został wówczas istniejący do dnia współczesnego proces wyniszczenia. W mnogie spękania rozpoczęłą wsiąkać woda, której roztwory chemiczne rozpoczęły rozwadniać skały. Działanie ujemnych temperatur wspomagane roślinnymi korzeniami rozluźniło zawartość skał. Efekt jesteśmy w stanie podziwiać na własne oczy w figurze form skalnych przypominających pałki, grzyby, zwierzęta, form które robią labirynty i niesamowite skalne miasta. Tyle w szerokim skrócie na temat historii powstania Szczelińca.

Ucho Igielne zaczyna drogę turystyczną imieniem Franciszka Pabla. Ucho Igielne wywodzi się z Biblii - Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż zasobnemu wkroczyć do królestwa niebieskiego. Gdy uczniowie to usłyszeli, skonsternowali się bardzo i pytali: Któż więc może się zbawić? Jezus popatrzył na nich i powiedział: U ludzi to niemożliwe, jakkolwiek u Boga wszystko jest prawdopodobne (Mt 19, 24n por. Mk 10, 24n, Łk 18, 24n).

Różnie można tłumaczyć powiązania z biblijnym uchem igielnym, układem skała przypomina ucho od igły a wielbłąd też posiadałby kłopoty z przeciśnięciem się przez przejście. Nam ta sztuka się udaje... A sam Franciszek Pabl był największym popularyzatorem Szczelińca. Wyobraź sobie, ze wychodził on na szczyt 3-4 razy dziennie! Żył w latach 1773-1861, a aktywność przewodnicką uprawiał aż przez 71 lat!

My podążamy dalej, w kierunku obiektu schroniska na Szczelińcu. Mieszczą się tutaj dwa tarasy widokowe... Z których widoki zapierają dech....

Od tego punktu w sezonowym okresie szlak jest płatny. Należność wynosi 5zł, które warto zapłacić! Trasa prowadzi nas do najwyżej położonego punktu na Szczelińcu - tronu Liczyrzepy (919 m n.p.m). Znajduje się tutaj taras widokowy, z którego jesteśmy w stanie podziwiać kompletne pasmo Szczelińca i piękne okolice Kotliny Kłodzkiej i Sudetów.

Tablice informacyjne znajdujące się w tym miejscu dostarczają nam potężnej ilości wiedzy. Bo naturalnie każdego z nas zastanawia: skąd? w jaki sposób? takie piękne twory przyrody wzięły się w tym miejscu?

Przemieszczamy się dalej trasą turystyczną Szczelińca, dochodząc do jednej z najpopularniejszych postaci skalnych - Małpoluda, który jak dla mnie jest dokładną kopią postaci Tytusa, niezapomnianego Papcia Chmiela. Czy to taki kawał natury?

Zapraszamy do Diabelskiej Kuchni, która doprowadzi nas do samego Piekła, tylko po to ażeby po dłuższej chwili znaleźć się w Niebie... Jest to chyba najciekawszy kawałek trasy. Czas wejść do Piekła....

Dalej odnajdziemy Kwokę, Koński Łeb i Słonia... Szczeliniec to całkiem inny świat, świat imaginacji marzeń sennych i zaklęć... Gdzie możemy poczuć się jak dzieci asystując w dziwacznej opowieści...