Zamek Bolczów często jest mylony z zamkiem Bolków, odległym o 20 kilometrów. Położony w Rudawach Janowickich, niedaleko Janowic Wielkich, przy potoku Janówka. Zbudowany na wzniesieniu 561 m n.p.m., sprytnie wkomponowany w skały, które uzupełniają się z murami i wzajemnie przeplatają. Formacje skalne różnych kształtów są wszechobecne wewnątrz budowli. Aby rozpocząć przygodę z zamkiem Bolczów trzeba dojechać do Janowic Wielkich i ruszyć pieszo żółtym szlakiem wzdłuż strumienia Janówka. Już niedługo naszym oczom ukażę się wzniesienie po prawej stronie, na które trzeba się wdrapać. Na szczycie, wśród drzew, dostrzeżemy mury warowni. Teraz tylko trzeba odnaleźć mostek i bramę. Pośród ruin można wyróżnić zamek górny, podzamcze, czworoboczną wieżę, dziedziniec z wykutą w skale studnią i pozostałości po nowszej historii zamku tj. system obronny z bramą, barbakanem i fosą. Na wzgórzu, zwanym Kapelanią, stanął kamienny budynek mieszkalny o wymiarach ok. 7,8x20 metrów.

Ze szczytu roztacza się piękny widok na okolice m.in. na Sokoliki. Okolica obfituję w stare drzewa wśród których jest kilka pomników przyrody. Obok studni na dziedzińcu stoi wiąz górski o ponad trzymetrowym obwodzie i 18 metrach wysokości. Za murami stoją trzy pomnikowe buki.

Zamek położony w pobliżu szlaków handlowych był od początku siedzibą rabusiów, którzy napadali na tabory kupców. Wg legendy zamek zbudował urzędnik dworski Clericus Bolz (Bolcze) około roku 1380 i odtąd był siedzibą rodu. Napady na kupców nasilały się przez pięćdziesiąt lat, aż mieszczanie ze Świdnicy przybyli tu zbrojnie i zniszczyli zamek. Po wojnach husyckich zamek przebudowano. W połowie XVI wieku Bolczów należał do Justusa Decjusza z Krakowa, sekretarza króla Zygmunta Starego. Tam chroniła się okoliczna ludność w czasie wojny trzydziestoletniej. Koniec świetności zamku to rok 1645, kiedy został zdobyty przez Szwedów i spalony. Od tamtej pory nie odzyskał dawnego blasku i stał się tylko ruiną, która w XIX wieku stała się atrakcja turystyczną. W 1848 roku zamek kupił hrabia Wilhelm Stolberg – Wernigerode , uporządkował teren i zbudował gospodę która istniała do czasu II wojny światowej. W chwili obecnej zamek jest zabezpieczony w formie trwałej ruiny.