" Zycie ludzkie na pozór

to zwykły kawał

lecz on nie jest tak prosty

jakby się zdawał ... " Tadeusz Żeleński ( Boy )

Choć miastem Trzebinia jest dopiero od 1931 r . To jednak jej dzieje sięgają średniowiecza . Osadę o tej nazwie wspominał w swoich kronikach sam Jan Długosz . Wszystko wskazuje na to , że osada przyjęła swą nazwę od jednego z rodów niemieckich , który władał tą ziemią w latach 1569 - 1802 . Ród ten nazywał się Schilhra , a potem przyjął nazwisko Trzebiński i otrzymał herb Abdank . Krystyna i Stanisław Trzebińscy w XVIII fundują kościół p.w. Św. Stanisława . Niestety świątynia nie dotrwała do naszych czasów . Zmieniający się właściciele Trzebini nie spowodowali znacznego uszczerbku na jego rozwoju . Wręcz przeciwnie przyczynili się do szybszego jej rozwoju . Osada dostawała wiele przywilejów m.in : przywilej urządzania jarmarków .

W Trzebini możemy podziwiać także wspaniały dwór , zwany Dworem Zieleniewskich - od ostatnich właścicieli Trzebini . Jednak Dwór swoimi dziejami sięga XVI w . Pierwszymi , którzy w nim rezydowali był ród Karwacjanów. To co dziś oglądamy pochodzi z XVIII w . Ma charakterystyczny " Łamany Dach Polski " . Pięknie się prezentuje na tle starego parku . W parku tym przechadzając się alejkami zobaczymy kilka uli ,ale nie takich zwykłych . Ule w parku dworskim przypominają ludzi . W kilku miejscach rozstawiono rzeźby . Jedna z nich jest przed wejściem do dworu .

Oczami wyobraźni przechadzam się po komnatach , oglądając cudowne sztukaterie , pokryte licznymi złoceniami . Nie zostało nic z dawnego wystroju . To wspaniale , że dwór nie popadł w całkowitą ruinę . Gdy zmieniali się właściciele Trzebini , także zmiany przechodził sam dwór .

W pobliżu dworu na niewielkim wzniesieniu stoi kosciół p.w. Św. Apostołów Piotra i Pawła . O tym kościele mówią kroniki już z 1326 r . Światynia , która stała w tym miejscu jako pierwsza była drewniana . Jej fundatorami byli rycerze zamieszkujący Trzebinię oraz panowie władający Młoszową i Dulową . Tą XIV w świątynię kilkakrotnie trawił pożar . Była jednak systematycznie odbudowywana . Ostatnia odbudowa nastąpiła w 1925 r i trwała do 1975 r. Niestety nie mogę opisać co znajduje się wewnatrz świątyni , bo nie zostałam do niej wpuszczona . A wiem , że są jeszcze fragmenty pozostałe z poprzedniego kościoła . Przed świątynią stoi figura Św. Barbary . Do początku II wojny światowej w Trzebini prężnie działała Gmina Żydowska . Jestem zadowolona z udanej wycieczki .