Zamek Mirów nieodłącznie wiąże się z Bobolicami . Wracam po latach na Jurę by zobaczyć jakie zmiany zaszły w obydwu zamkach.Jestem miło zaskoczona co do Bobolic. Mam cichą nadzieję, że Mirów takjak Bobolice odzyska swój dawny blask. Wzniesiony na miejscu drewnianego grodu w czasach Kazimierza Wielkiego. Przyjmuje się ,że to on był fundatorem zamku. Jednak wszystko wskazuje,że to ród Lisów był jego budowniczym. Ród ten był panem na zamku w Koziegłowach. Mirów, to tak naprawdę warowny zespół obronny o nazwie Mirownik , pełnił rolę strażnicy przed najazdem braci Czechów. Tak naprawdę pierwsze zapiski o Mirowie pochodzą z 1405 r, a mówią one , że właścicielem dóbr mirowskich był burgrabia Sasin. Dobra te wcześniej były lennem Władysława Opolskiego, który stracił je w 1396r . Przeszły one w ręce Krystyny z Koziegłowów. Od tego momentu przechodził on z rąk do rąk . Jego właścicielem byli nawet Myszkowscy. Te dwa zamki są ze sobą nieodłącznie powiązane z jednego do drugiego można przejść wijącą się u pondóża zamku scieżką . Patrzę na Mirów i oczyma wyobraźni ruszam na jego zwiedzanie. Chodzę po komnatach , czy odwiedzam zamkową kaplicę. Jednak to tylko moja wyobraźnia . Będąc w Mirowie , trzeba także zobaczyć Bobolice . Zmieniające się Bobolice. Zamek z dnia na dzień pięknieje. Mam tylko cichą nadzieję,że tak samo kiedyś będzie piękniał Mirów . Okolica wokół niego jest równie piękna jak kiedyś. Jestem szczęśliwa , ze zobaczyłam jeszcze raz Mirów i Bobolice.