„Ostrzyca Proboszczowicka” zwana Śląską Fudżijamą jest jednym z najbardziej malowniczych wzgórz w Sudetach. Jest ona najwyższym wzniesieniem Pogórza Kaczawskiego, jej wysokość wynosi 501 m npm. Sylwetkę Ostrzycy widać z odległości wielu kilometrów. Przy dobrej pogodzie można ją dostrzec nawet ze szczytów Karkonoszy. Jej klasyczny stożkowaty kształt dowodzi wulkanicznego pochodzenia. Ukształtował się w okresie trzeciorzędu, w czasie masowych ruchów górotwórczych. Sudety były wówczas obszarem o dużej aktywności wulkanicznej. Około 4 mln lat temu Ostrzyca przestała dymić. Przypuszcza się, że była wtedy wyższa od obecnej nawet o kilkaset metrów. Szczytowa partia najpiękniejszego wulkanu Polski jest objęta ochroną rezerwatową. Warto pokonać ok. 400 podniszczonych schodów, aby obejrzeć przepiękną sudecką panoramę Gór Izerskich, Karkonoszy i Gór Kaczawskich.

Sama Ostrzyca jako samoistnie wznoszący się stożek, górujący nad okolicą, stanowi świetny punkt widokowy. Widok ze szczytu jest niezwykle rozległy. Na północ w pogodne dni można dostrzec amfiteatralnie obniżającą się dolinę Odry. Na północnym wschodzie widać Złotoryję, wulkaniczny stożek Grodźca i odsłonięty czop wulkaniczny – rezerwat przyrody nieożywionej „Wilcza Góra”, zwany też Wilkołakiem lub Wilczycą. Na wschód wyraźnie widoczne „Wielisławskie Organy” – sztucznie odsłonięte wylewne skały wulkaniczne typu porfirów na zboczu góry Wielisławki, położonej na prawym brzegu Kaczawy. W części południowo wschodniej widoczne są Świerzawa i Wojcieszów z licznymi kamieniołami. Od południa widnokrąg zamyka wał Karkonoszy i bliższy masyw Gór Kaczawskich z zalesionym kopcem Skopca (724 m n.p.m.). Również sama Ostrzyca jest widoczna z odległości wielu kilometrów. Jej charakterystyczną sylwetkę można rozpoznać z wielu miejsc na paśmie Karkonoszy. Obok rezerwatu leśną droga przebiega mało uczęszczany zielony szlak turystyczny ze Szwajcarki przez Jelenią Górę, Wleń, Bełczynę na Grodziec. Od drogi tej na szczyt Ostrzycy prowadzi strome podejście ułożonymi w czasach gospodarki pruskiej bazaltowymi schodami. Z tych też czasów pochodzą zapewne ruiny istniejącej tu niegdyś restauracji położonej u podnóża góry.

Szczyt Ostrzycy jest zbudowany z litej skały bazaltowej – bazanitu, a poniżej na stokach wśród drzewostanu znajduje się pięć kilkuarowych, niezwykle malowniczych gołoborzy bazaltowych.

Wspomnieć jeszcze należy o zadrzewieniach wzdłuż drogi wiodącej z Proboszczowa w kierunku rezerwatu. Są to drzewa lipowe, młodsze od strony wsi, starsze w miarę zbliżania się do kompleksu leśnego, gdzie na długości kilkuset metrów osiągają wiek stukilkudziesięciu lat i okazałe wymiary, predysponujące je na pomniki przyrody. Cała droga nosi charakter pięknej, częściowo zabytkowej alei lipowej, godnej ochrony prawnej przed ewentualnym zniszczeniem. Atrakcją Ostrzycy są także występujące na południowych i południowo-zachodnich stokach najpiękniejsze w kraju bazaltowe gołoborza. Na wschodnim skraju Żerkowic, po północnej stronie drogi do Skały i Gaszowa znajduje się inny ciekawy przykład wulkanicznej przeszłości tych stron. Na tyłach prywatnej posesji, w nieczynnym kamieniołomie można obejrzeć przekrój przez fragment wulkanicznego stożka. Pionowy słup zastygłej bazaltowej lawy otacza gruba warstwa przypominająca żużel. W istocie jest to żużel, tyle że liczący co najmniej kilka milionów lat, wyrzucony przez aktywny w przeszłości wulkan i osadzony na stokach jego stożka. Wizyta na Ostrzycy i w Żerkowicach to poglądowa i całkowicie bezpieczna lekcja poświęcona wulkanom. W Polsce możliwa do odbycia tylko na Przedgórzu Sudeckim.