Do dojechaniu do Korbielowa Kamiennej z drogi biegnącej z Żywca w kierunku naszej południowej granicy zjeżdżamy w prawo w kierunku Domu Wypoczynkowego Jondek (drogowskaz parking na Pilsko) i po przejechaniu dwóch mostków zastawiamy samochód na parkingu po lewej stronie. Cofamy się do poprzedniego mostka i stąd rozpoczyna się nasza trasa na Pilsko (zielony szlak skręca tu między dwoma mostkami i biegnie początkowo drogą między zabudowaniami.
Pilsko 1557 m n.p.m. wznosi się między Przełęczą Glinka nad Ujsołami, a Przełęczą Glinne nad Korbielowem. Masyw Pilska jest po Babiej Górze najokazalszym szczytem Beskidu Wysokiego. Wierzchołek Pilska, ma kształt rozpłaszczonej kopuły, która wynosi się 200 m ponad górną granicę lasów, a górne partie porośnięte kosodrzewiną i jarzębiną. Pilsko ze względu na swoją wielkość i wysokość posiada cechy góry typu alpejskiego, pomimo że brak jest nagich turni i rumowisk skalnych, ale można tu spotkać drobne skałki i osuwiska.
Pilsko sławę i popularność zawdzięcza doskonałym warunkom narciarskim gdzie śnieg utrzymuje się często do końca kwietnia.
Nasza trasa to ścieżka dydaktyczna, która rozpoczyna się w Korbielowie Kamiennej i prowadzi nas do Hali Miziowej, gdzie znajduje się schronisko turystyczne PTTK. Stąd roztacza się panorama Babiej Góry, ukazująca w całej okazałości ten najwyższy szczyt Beskidów.
Spod schroniska prowadzą dwa szlaki na szczyt - czarny i żółty. Postanawiamy wyjść szlakiem żółtym, który jest bardziej malowniczy od czarnego. Początkowo szlak dość stromo wznosi się pod górę, by na wysokości grobu żołnierza (zginął w 1939 roku) stać się łagodniejszym. Idąc dalej krętą ścieżką pomiędzy kosodrzewiną dochodzimy do skrzyżowania naszego szlaku żółtego ze szlakami czarnym i niebieskim, które biegną z kierunku Hali Miziowej. Skręcamy w lewo i podążamy w kierunku szczytu Pilska, gdzie znajduje się turystyczne przejście graniczne.
Widok z wierzchołka jest rozległy, chociaż nie mamy świetnej widoczności, snujące się po niebie ciężkie chmury prawie przysłaniały nam widok na Tatry, które były widoczne tylko w zarysach. Dobrze natomiast widzieliśmy panoramę Beskidów i Babiej Góry.
Po kilkunastu minutach pobytu na szczycie rozpoczynamy powrót do schroniska, tym razem kierujemy się za szlakiem czarnym.
Szlak czarny biegnie początkowo przyjemną ścieżką, która po rozwidleniu się szlaków biegnie dalej razem ze szlakiem niebieskim. Następnie droga staje się bardziej stroma i trzeba uważać pod nogi. Tutaj szlak skręca o 90 stopni w prawo. Dalej podążając już tylko czarnym szlakiem dochodzimy dość szybko na Halę Miziową obok schroniska.
Dalszą część trasy pokonujemy od schroniska początkowo szlakiem czerwonym wzdłuż nartostrady, a następnie sami bez szlaku idziemy dalej nartostradą i dochodzimy do parkingu, gdzie pozostawiliśmy nasz pojazd.