Dziś wybrałam się z koleżanką z pracy i jej córką na Skrzyczne.Przyjazd do Szczyrku, autko zostawiamy niedaleko wyciągu krzesełkowego na parkingu za 10 zł. Potem za namową Pana Parkingowego idziemy ścieżką niedaleko tegoż wyciągu.Ścieżka ta ma nas prowadzić prosto do szlaku niebieskiego.Już na początu łapie nas deszcz,który na szczęście szybko się kończy. Idziemy ostro w górę,trochę ślisko,ale się nie poddajemy ;-).W końcu widzimy szlak niebieskie,gdzie siadamy na ławeczce na śniadanko.Po jakimś czasie ruszamy przed siebie,a za nami niesamowity widok na dolinę Szczyrku.Borówek ogrom,nadal są mimo że liście już po mału kolor zmieniają.Trawy już też żółkną,niektóre drzewa również delikatnie ponabierały kolorów jesieni,choć mamy jeszcze lato.Co jakiś czas robimy kilka ciekawych zdjęć, które będą wspaniałą pamiątką z wyprawy.W sumie nawet dobrze,że słońce nie przypieka,widoczność jest całkiem dobra i nie trzeba tak często sięgać po wodę,którą i tak zapomniałyśmy ze sobą zabrać ;-).Jeszcze trochę i oto naszym oczom ukazuje się Hala Jaworzyna,dotąd idzie kolejka krzesełkowa nr 1 ze Szczyrku,nr 2 ciągnie stąd już na Skrzyczne(przesiadka). Siadamy w barze przy kawce i harbatce,zdjęcie pamiątkowe wewnątrz i znów ruszamy przed siebie. Cały czas trzymamy się niebieskiego szlaku,nagle naszym oczom ukazuje się niesamowity zespół występów skalnych z piaskowca,ogromne głazy,wśród nich widać otwór,wydaje się nam ,że być może to jaskinia zaznaczona na mapie,niestaty na szlaku nie ma informacji,gdzie dokładnie znajdują się jaskinie,a w tych okolicach jest ich kilka.Idziemy dalej,tuż obok smutny widok powycinanych drzew,ale szkółka leśna już rośnie.Słońce co jakiś czas wychodzi zza chmur,by znów się schować. Za jakiś czas szlak niebieski łączy się z zielonym,tu znów zauważamy ogromne bloki skalne,nie można przejść obojętnie,zdjęcia muszą być! I znów w drogę,szlak teraz idzie bokiem Skrzycznego,wąska,kamiennna ścieżka,skąd rozchodzi się piękny krajobraz: Jezioro Żywieckie oraz okoliczne miejscowości z Żywcem w roli głównej.Znów pięknie świeci,można podziwiać wszystko wokół zalane słońcem.Jeszcze jeden zakręt i oto widzimy Skrzyczne,tuż przed schroniskiem paręset niżej metrów motolotniarz walczy z wiatrem i spadochronem. Lecimy do schroniska,tym razem na gorącą czekoladę z bitą śmietaną ;-).Mnóstwo ludzi mimo paskudnej aury,ale udało się nam znaleźć miejsca wolne. Chwila odpoczynku i znów na szlak na Małe Skrzyczne,znów się chmurzy,tu postanawiamy zakończyć wyprawę,gdzyż znów nadciągnęły czarne chmury. Zaliczamy jeszcze ten ostatni punkt na Małym Skzycznym i wracamy na Skrzyczne i do Szczyrku wyciągiem,11 zł w jedną stronę.Nogom dobrze,kiedy cztery litery siądą ;-),ale za to zmarzły nam ręce,co przypomniało nam,że wkrótce trzeba będzie przeprosić rękawiczki ;-).Zjechałyśmy do Szczyrku,tu jeszcze zakup oscypków i szybko do domciu ,bo okrutnie zmarzłyśmy na wyciągu!