Nie samymi górami człowiek żyje;) - toteż w ladny niedzielny poranej postanowiliśmy pokręcić trochę na rowerze. Nasz wybór padł na północną część Dąbrowy Górniczej, gdzie sporo jest terenów, na których można przyjemnie pośmigać na rowerach.

Wzdłuż brzegu Pogorii IV (asfalt, chmary rolkarzy i rowerzystów) pedałujemy w kierunku Wojkowic Kościelnych. To co prawda dzielnica Dąbrowy Górniczej, ale w wielu miejscach zachował sie poprzedni charakter tego miejsca: można tu spotkać stare chałupki, z drewna, stodółki i biegajace stadka kur. I to wszystko w jednym z większych miast aglomeracji śląsko-dąbrowskiej;) Tak, Dąbrowa zachowała sporo wiejskiego charakteru, w sumie to urocze na swój sposób;) Stare chałupki poprzeplatane są kapiacymi od bogactwa rezydencjami: kute bramy, wielkie domy i "wypasione bryki" stojące na brukowanym granitem podjeździe. Widac, że bogaci wyprowadzają się tu, gdzie spokój i cisza, do 'zielonych' dzielnic miasta. Podobnie dzieje się nad Pogorią.

Minąwszy wieś, przez ładne lasy jedziemy w stronę Trzebiesławic. Tu sytuacja jest podobna: stare domy na przemian z nowymi 'pałacami'. Po drodze robię zdjęcie zabytkowej kapliczki. Wreszcie dojeżdżamy do celu podróży - lasy trzebiesławickie. Po czasie spędzonym na asfaltach przejazd przez pachnący rozgrzaną żywicą sosnowy las jest sympatyczną odmianą. Zabieramy na pamiątkę dwie gigantyczne sosnowe szyszki;)  Dobrze, że nasza trasa prowadzi od Wojkowic do Trzebiesławic, a nie odwrotnie: byłoby sporo podjazdów (Trzebiesławice leżą na wzniesieniu), i to po piaszczystej leśnej drodze! A tak, zjeżdżamy sobie luksusowo przez las w dół:) Niestety, kończą się drzewa i wyjeżdżamy na drogę. Jeszcze przejazd przez pola (strasznie wieje, jazda trudniejsza niż pod górkę) i powrót do domu.

W sumie wycieczka zamknęła się liczbą 48 km.