Dziękuję wam, mój Imienniku i Ty, Doroto:)

Nie staram się napisać relacji z wycieczki, jak zauważyliście niewiele w nich szczegółów drogi i jej otoczenia. Zwykłem pisać raczej o swoich wrażeniach, bo też te teksty nie są pisane specjalnie na tę stronę, a do moich dopisków, jak nazywam miejsce w pamięci komputera, gdzie piszę coś dla siebie. Czasami zamieszczę wybrane teksty na tej lub innej stronie. Cieszę się, że podobają się niektórym ludziom.

Jeśli mieszkacie blisko Sudetów, to zazdroszczę. Ja jadę 200 km aby połazić po górach, a od teraz aż do połowy października nie będę mógł wybrać się na wycieczkę z powodu obowiązków służbowych.

Witaj, Arkadiuszu. Przez chwilę tak mocno cieplutko zrobiło mi się koło serducha - jakbym odwiedził dalekich i wiele lat nie widzianych znajomych, i został dobrze tam przyjęty:)

Staram się pisać ładnie, bo napisanie dobrego tekstu ma dla mnie wartość samą w sobie, całkiem podobnie jak połażenie po górach. Przekonałem się nie raz, że ładne chwile można przeżyć w bardzo wielu miejscach, wcale nie muszą być one piękne, aby wrażenia takie były. To bardziej od nas samych zależy, od oczekiwania, nastawienia, potrzeb, od oczu szeroko otwartych. Na pewno i Ty to zauważyłeś u siebie, a reszta? Reszta to tylko słowa, próby przełożenia swoich wrażeń na język pisany. Czasami lepsze, czasami gorsze, a czasami w ogóle niemożliwe - czyż nie tak? Czuło się coś wspaniałego, a nijak nie można tego wyrazić...

Bo nasze przeżycia są tak naprawdę nieprzekazywalne innym ludziom.

Dziękuję, Moniko:)

Mam zwykłe prztykadełko za 200 złotych, służbowe, i naciągam szefa wykorzystując jego własność do moich celów, bo jakoś nie mogę się zebrać kupić coś lepszego dla siebie. Ten aparat ma jakąś taką paskudną cechę, że więcej na nim niebieskości dalekich horyzontów, niż w rzeczywistości. Zdjęcia dali wychodzą jak za mgiełką. Powinienem poczytać coś o tym aparacie, poczytać o fotografowaniu, ale ciągle coś mi przeszkadza.

Dzięki raz jeszcze za docenienie i za obecność, Moniko.