Byłam na Babiej dawno, dawno temu, kiedy jeszcze czynne było schronisko na Markowych Szczawinach. Z tej wyprawy zostały mi czarno białe zdjęcia wykonane ukochanym zenitem ttl i masa cudownych wspomnień. Ale my podchodziliśmy na Babią od strony Mędralowej i Beskidu Szelustu. Schodziliśmy do Krowiarek następnego dnia w towarzystwie chmary much.
Od dawna planuje powrót na Babią, zwłaszcza, że kusi swoim widokiem z wielu miejsc :-)
Takie przeżycia jak Twoje uczą nas pokory wobec natury i żywiołów :-) Podobne doświadczenia mam z Pilskiem, ilekroć tam byłam, nawet zimą na nartach , widoczność była mizerna. Mimo to nie rezygnuję, wierzę, że kiedyś zobaczę te przecudne panoramy :-)

Piękne miejsce, jeszcze nie byłam na Babiej, zawsze kiedy planujemy wbić się na nią to coś nam krzyżuje plany. Mam nadzieje już nie bawem ją odwiedzić.
Do zobaczenia na szlaku.

Byłam dwa razy na Babiej, za każdym razem pogoda zrobiła mnie "w konia". Pierwsze moje wejście na szczyt Babiej: dookoła mgła, nawet nie widać przysłowiowego czubka własnego nosa, mżawka. Drugie wejście, trzy lata później: wicher taki, że wciskał oddech z powrotem do płuc. Ale chociaż coś było widac;)
Jeszcze nieraz wejdę na Babią - może za którymś razem góra nagrodzi mnie za wytrwałość i pokaże piękne widoki i pogodę:)
Pozdrawiam