Śnieżne Kotły to dwa pięknie wykształcone kotły polodowcowe z dobrze zachowanymi formami glacjalnymi, wciśnięte w północne zbocza głównego grzbietu Karkonoszy między Łabskim Szczytem (1471 m npm), a Wielkim Szyszakiem (1509 m npm). Rozdziela je wąska skalna grzęda.

Przedstawiają one widok wspaniały, niesamowity, przypominający krajobraz alpejski. Nazwa Śnieżnych Kotłów powstała od zwałów śnieżnych utrzymujących się tu aż do sierpnia, a w kilku miejscach nawet przez cały rok spotkać można płaty śniegu.

Wschodni Kocioł - Wielki Śnieżny, podcina zbocza Wielkiego Szyszaka, jest bardzo głęboki, wyrzeźbiony potężnymi żlebami. Dno Wielkiego Śnieżnego mieści się na wysokości 1200 m. Zachodni Kocioł - Mały, jest płytszy, a jego zachodnia ściana ma dwie żyły bazaltowe. Prócz stromych, ogromnych ścian granitowych zobaczymy tu niewielkie górskie jeziorka.

Śnieżne Kotły należą do najbardziej dzikich, a przy tym niebezpiecznych zakątków Karkonoszy. Należy tu uważać na krawędzie przepaści, gdzie zalegają zdradliwe hałdy śnieżne. Obowiązuje tu zakaz opuszczania szlaków. Ze względu na ofiary śmiertelne znacznie ograniczono na tym obszarze wspinaczki.

Dojście:
- szlak czerwony (Główny Szlak Sudecki)
- szlak żółty: z Hali Pod Łabskim Szczytem
- szlak zielony: tzw. Ścieżka nad reglami - prowadzi w głąb Śnieżnych Kotłów od Hali Pod Łabskim Szczytem (szlak trudny i niebezpieczny, a zimą zamknięty!)