Serce rzeszowskiej Starówki stanowi Rynek o kształcie nierównomiernego czworoboku. To centralne miejsce Rzeszowa, od którego zwykle zaczyna się zwiedzanie miasta. Z jego naroży wybiegają reprezentacyjne ulice, m.in: A. Mickiewicza, T. Kościuszki czy Matejki.

Zabudowane są trzy pierzeje Rynku - południowa, wschodnia i północna. Stoją tu jednopiętrowe i dwupiętrowe kamieniczki powstałe w okresie XV-XIX wieku, wszystkie przebudowane po wielkim pożarze w 1842 roku. W pierzei zachodniej zachował się jedynie Ratusz. Cała zabudowa Rynku była zagrożona podziemnymi korytarzami ciągnącymi się pod placem, jednak prowadzone w ostatnich latach prace zabezpieczyły je przed popadnięciem w ruinę.

Najokazalszą budowlą w Rynku jest Ratusz stojący samotnie w narożu zachodniej pierzei. Jego początki sięgają schyłku XVI wieku, a zbudował go Mikołaj Spytka Ligęza. Adaptację budynku Ratusza dla potrzeb Rady Miejskiej podjęto w II połowie XIX wieku. Wtedy to nadbudowano drugie piętro, wykonano reprezentacyjną klatkę schodową, a nad nią dwie wieżyczki, przedłużono budynek w kierunku wschodnim o część opartą na arkadach, urządzając na piętrze dużą salę obrad. Podczas tych prac Ratusz otrzymał modny wówczas wystrój pseudogotycki. Szczyt ozdobiono zegarem, a ponad nim umieszczono orła wykonanego z pozłacanej blachy miedzianej.