Najstarsza część Torunia, już w XIII wieku na Rynku o wymiarach 109 x 104 m powstały sukiennice, ławy chlebowe, waga miejska, sąd i wieża rynkowa. Później plac ten był systematycznie zabudowywany. W 2004 roku zakończono remont nawierzchni Rynku oraz nieco go uporządkowano.

Pewnym ewenementem toruńskiego głównego placu jest fakt, iż w sezonie letnim można się tu bezpłatnie połączyć z internetem. Dodatkowo knajpki i ogródki przyciągają tłumnie młodych ludzi.

Ze względów historycznych i architektonicznych na uwagę z pewnością zasługują tu Ratusz Staromiejski oraz kamienice mieszczańskie. Kamienica Pod Gwiazdą (nr 35) to jedna z najładniejszych kamienic toruńskich. Powstała w średniowieczu, obecnie reprezentuje barok. Fasada bogato zdobiona jest dekoracją ornamentową wykonaną w stiuku. Na jej szczycie znajduje się ośmioramienna gwiazda, której budynek zawdzięcza swą nazwę. We wnętrzu znajduje się piękna dębowa klatka schodowa spiralna z postacią rzymskiej bogini oraz lwem trzymającym tarczę z datą przebudowy - 1697 rok. Obecnie w kamienicy mieści się pierwsze w Polsce Muzeum Sztuki Dalekiego Wschodu.

Dwór Artusa (nr 6) stojący w południowej pierzei Rynku pochodzi z 1891 roku. Został zbudowany w stylu neorenesansowym na miejscu dawnego Dworu Artusa (w nim podpisano II pokój toruński). W ostatnich latach przeszedł generalną konserwację, w efekcie której wielka sala koncertowa i balowa oraz pozostałe pomieszczenia zyskały dawny wygląd. Dziś budynek jest siedzibą Centrum Kultury Dwór Artusa.

Pałac Meisnera (nr 7) to dawny pałac burmistrza toruńskiego i burgrabiego królewskiego Jakuba Meisnera. Zbudowano go w 1739 roku w stylu późnego baroku, a przebudowano na klasycystyczny pod koniec XIX wieku. Należał do najwspanialszych XVIII-wiecznych pałaców toruńskich.

W Kamienicy pod numerem 33 w roku 1755 urodził się Samuel Thomas Soemmerring - syn lekarza toruńskiego. Był on największym anatomem ówczesnych czasów i po Mikołaju Koperniku jest chyba najwybitniejszym synem Torunia.

Hotel Pod Trzema Koronami (nr 21) - kamienica należy do najstarszych zajazdów w mieście, choć utraciła swój gotycki charakter z powodu wielu przebudów. W 1697 roku przebywała tu królowa Maria - wdowa po królu Janie III Sobieskim. Byli tu również car Piotr Wielki z synem Aleksym, przyjmowani przez króla Augusta II Mocnego. Obecny budynek o fasadzie neoklasycystycznej powrócił do dawnych właścicieli - braci Piotra i Jerzego Ruszkowskich.