Góra Zamkowa, ul. Zamkowa

Początki grudziądzkiego zamku murowanego sięgają I połowy XIII wieku, kiedy to miasto należało do biskupa misyjnego w Prusach - Św. Chrystiana. Rozbudowa warowni przez Krzyżaków miała miejsce w latach 1255-99, tym samym jest to jeden z najstarszych zamków na terenie państwa krzyżackiego.

Zamek powstał na wysokim wzniesieniu i składał się z zamku właściwego, zajmującego najwyższą część wzgórza oraz z przedzamcza, łączącego się na południu z obwodem warownym miasta. W obrębie zamku głównego znajdowały się budynki mieszkalne i gospodarcze oraz usytuowana w narożniku pn-zach wieża nazywana "Klimek". Warownia otoczona była podwójnym murem i fosami, a od strony przedzamcza podwójnym parchamem. Z dawnego systemu obronnego zachowały się fragmenty bramy przedzamcza z przylegającym do niej gdaniskiem. W 1801 roku Fryderyk Wilhelm III nakazał rozbiórkę zamku. Ocalała wówczas jedynie wieża i resztki murów. "Klimek" przetrwał aż do 1945 roku, kiedy to Niemcy wysadzili go w powietrze, jednak istnieją plany jego odbudowy.

Na grudziądzkim zamku gościli królowie polscy: Kazimierz Jagiellończyk (1455), Zygmunt August (1552), Stefan Batory (1576), Zygmunt III Waza (1587, 1598, 1623 i 1626 r), Władysław IV (1635) oraz Jan III Sobieski. Ponadto przebywali tutaj król szwedzki Karol Gustaw (1656-57) oraz car Rosji Piotr I z małżonką (1711).

Dzisiaj można oglądać jedynie niewielkie fragmenty murów zachowane z dawnego okazałego zamku oraz studnię o średnicy 2,5 m i głębokości 50 m. Z wyposażenia zamkowego ostał się wieloskrzydłowy ołtarz ze sceną Zaśnięcia NMP - tzw. Poliptyk Grudziądzki - jeden z najcenniejszych zabytków malarstwa średniowiecznego w Polsce. Ołtarz powstał około 1390 roku a podziwiać można go w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.