Centralny plac Lublina, łączący Stare Miasto z ulicami: Królewską, Krakowskim
Przedmieściem i Lubartowską. Powstał on w 1611 roku, po zasypaniu fos i rozplantowaniu wałów obronnych.

Początkowo było to miejsce targowe zwane Korce, na którym handlowano głównie zbożem. Obecna nazwa nawiązuje do 600-lecia nadania Lublinowi praw miejskich przez króla Władysława Łokietka w 1317 roku.

Na obrzeżu tego placu stoi Brama Krakowska oraz Nowy Ratusz zbudowany w oparciu o zachowane częściowo mury dawnego zespołu kościelno-klasztornego karmelitów bosych, zniszczonego przez wielki pożar w 1803 roku. Spalone gmachy przejęło miasto i wybudowało w latach 1827-28 obecny budynek magistratu.