ul. Okiennik

Na granicy wsi Piaseczno znajduje się jeden z najpiękniejszych i najciekawszych ostańców skalnych jakie występują na Jurze Krakowsko–Częstochowskiej. Jego charakterystyczną cechą jest olbrzymi 7 metrowy otwór o średnicy 5 metrów znajdujący się na jego szczycie. Swój obecny kształt zawdzięcza wietrzeniu skał, które spowodowało, że do dzisiejszych czasów przetrwały tylko najtwardsze jego fragmenty.

W najwyższym miejscu ten kompleks skalny ma 50 m wysokości. U dołu skała jest stroma i gładka, a u góry skrasowiała. Okiennik już 100 tys. lat temu, czyli w okresie środkowego paleolitu gościł w swych skalnych schroniskach człowieka pierwotnego.

Skała nosi ślady bytowania tu człowieka, m.in. wgłębienia w oknie po belkach XI-XII-wiecznej warowni. Historycy spierają się, czy naprawdę istniał tu kiedyś zamek. Badania wiążą go ze zbójcami i zamkiem „Bąkowiec”. Zbójnikiem tym miał być niejaki Malarski, który łupił bogatych i wspomagał biednych, nie kalając się przy tym żadnym zabójstwem. Właściwym mieszkaniem zbójników była najprawdopodobniej jaskinia znajdująca się poniżej okna, długa na 9 m , otwierająca się wprost na przepaść po wschodniej stronie skały. Schronienie to jest dość obszerne, jasne i suche. Dzięki dwóm otworom wejściowym jest mocno przewiewne. Ponadto charakteryzuje się nadzwyczajnymi walorami obronnymi, oraz doskonałym rozległym widokiem.

Okiennik Wielki był miejscem często badanym przez archeologów. W 1911 r. Kuźniar znalazł tu popiół, węgiel drzewny, skorupy naczyń glinianych oraz całe lub połamane kości zwierząt – głównie domowych. W 1914 roku Krukowski znalazł tu pozostałości garnków i wyrobów żelaznych pochodzących ze średniowiecza. W 1921 r. uczeń szkolny Przypkowski z Jędrzejowa znalazł narzędzia krzemienne, które ofiarował Muzeum Archeologii PAN.

Obecnie Okiennik Wielki jest jednym z najciekawszych obiektów wspinaczkowych na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej.