Stare Miasto

Pierwszy kościół w tym miejscu stanął już w XIII wieku, ale świątynia w formie istniejącej do dzisiaj zaczęła powstawać w roku 1828. Jest ona przykładem budowli klasycystycznej o cechach stylu józefińskiego. Wewnątrz warto zwrócić uwagę na dziecięce epitafium Sebastiana Lubomirskiego z XVI wieku wykonane z białego marmuru. Nagrobek ma kształt prostokątnej płyty ujętej w profilowane ramy i wykazuje cechy stylu renesansowego. Inne ciekawe elementy wystroju kościoła to: ambona, 5 ołtarzy (3 z nich zostały wykonane przez Kajetana Domasiewicza w 1851 roku) oraz stacje Męki Pańskiej z XVIII wieku. Kościół użytkowany jest tylko latem.

Przy kościele stoi XIX–wieczna Dzwonnica, w jej środkowej arkadzie znajduje się gotycki dzwon "Jan" o średnicy 105 cm, odlany w 1504 roku, w czasach Aleksandra Jagiellończyka. Na kołnierzu widnieje napis w języku niemieckim: "Kto odlał ten dzwon - dobrej myśli jest on - bo Bóg da mu zbawienie - więc nie troszczy się o mienie - Dzwon ten został ulany - na cześć Św. Jana oddany". Po jego obydwu stronach zawieszone są 2 dzwony wykonane w zakładzie braci Felczyńskich w Przemyślu w 1975 roku, poświęcone MB Częstochowskiej oraz Św. Kazimierzowi.

W pobliżu kościoła znajduje się cmentarz "Jeleniec", na którym spotkamy wiele zabytkowych nagrobków m.in. rzeźbę aniołka z 1900 roku, kamienne krzyże oraz XVIII-wieczny pomnik Konfederatów Barskich.