ul. Rodzinna 11, Kobiór
tel. 0-32/ 218-80-17
kobior@katowice.opoka.org.pl
http://www.kobior.katowice.opoka.org.pl

Pod koniec XIX wieku Kobiór był najludniejszą spośród wsi należących do parafii w Pszczynie, a odległość do kościoła parafialnego była najdłuższa. Z tego powodu w 1884 roku kobiórzanie podjęli pierwsze starania o zezwolenie na budowę własnego kościoła.

Dopiero 4 sierpnia 1908 roku kuria wrocławska wydała dekret erygujący kurację w Kobiórze. W latach 1911-12 zbudowano kościół pw Wniebowzięcia Matki Boskiej. Jego poświęcenia dokonał 23 września 1912 roku, z upoważnienia księdza biskupa, ks. proboszcz Thielmann.

W 1912 roku w świątyni wybudowano ołtarz główny, a w 1916 roku ołtarze boczne. Fundatorem ołtarza Najświętszego Serca Pana Jezusa była rodzina rzeźnika Jana Matery, a ołtarza św. Józefa – kupiec Franciszek Słonina. Oba boczne ołtarze wykonał artysta-stolarz Schneider z Wrocławia. Natomiast ozdoby figuralne do tych ołtarzy zostały sprowadzone z Monachium.

W późniejszym czasie kościół został przyozdobiony figurami św. Ludwika oraz św. Barbary. W ołtarzu głównym umieszczono obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Parafia została erygowana 1 kwietnia 1919. Równolegle z kościołem powstawał parafialny cmentarz i plebania, budowę której ukończono już w 1914 roku. Po Soborze Watykańskim II zmieniono wystrój kościoła. Prezbiterium oraz witraże zaprojektował artysta plastyk - Wiktor Ostrzołek. W latach 90-tych wybudowano na terenie Kobióra kaplicę mszalną pw. św. Antoniego z Padwy, która 23 grudnia 1999 roku została pobłogosławiona przez arcybiskupa katowickiego Damiana Zimonia.