Kamesznica to górska miejscowość leżąca w województwie śląskim, pomiędzy Koniakowem a Milówką.

Zabudowania Kamesznicy rozciągają się na południowo-wschodnich zboczach Baraniej Góry, wzdłuż dwóch potoków: Bystrej i Janoski, które w pobliżu Kościoła łączą się i płyną dalej na wschód, by po ok. 2 km wpaść do Soły już na terenie Milówki.

Pięknie brzmiąca nazwa osady, która pochodzi ponoć od "kamieni lśniących" znajdowanych ponoć na dnie przepływającego tędy potoku, pojawiła się w dokumentach pisanych w 1626 roku, w wykazie Państwa Żywieckiego. Przez wieki nazwę Kamesznica kojarzono jednak ze zbójnictwem, gdyż stąd właśnie pochodziło wielu beskidzkich rabusiów, m.in. słynny Proćpak.

Warto wiedzieć, że przez Kamesznicę przebiega jeden z najstarszych szlaków turystycznych w Polsce - tędy właśnie podążali pierwsi turyści udający się na Baranią Górę i do źródeł Wisły.

Dziś wioska leży nieco na uboczu i rozsiada się malowniczo w górskich dolinach. Warto tu zatrzymać się choćby na chwilę, by obejrzeć bardzo ciekawy zespół zabudowań dworskich. Gdy zjedzie się z głównej drogi prowadzącej do Zwardonia, w pobliżu centrum wsi, po prawej stronie zobaczy się wzgórze porośnięte wspaniałymi drzewami - jest to piękny, stary park dworski. Przy wejściu od strony doliny potoku Bystra ustawiona jest tablica z informacją historyczną oraz plan, wraz z wyznaczoną ścieżką dydaktyczną. Do parku można wejść także od drugiej strony, wspinając się na wzgórze szeroką aleją biegnącą do dworu.

Klasycystyczny dwór murowany, o czterospadowym dachu, pochodzi z 1833 r. i został postawiony przez ówczesnych właścicieli wsi, Potockich, na miejscu dawnego dworu Wielopolskich. Obok znajduje się bardzo ładny budyneczek kancelarii, który zwraca uwagę drewnianą wieżą zegarową z dzwonnicą, pokrytą baniastym hełmem gontowym. Na terenie parku tryska źródełko, obramowane kamienną płytą. Wszystkie budynki należą obecnie do leśnictwa i można je obejrzeć jedynie z zewnątrz.

Do woli natomiast można spacerować po wspaniałym parku krajobrazowym, podziwiając niezwykłe okazy drzew, wśród których znajdują się piękne sosny wejmutki czy tuje wschodnie. Najstarsze i największe drzewa oznaczono tabliczkami z opisem.

Tuż za parkiem, na wzgórzu, wznosi się nieduży kościółek M.B. Szkaplerznej na Grapce wybudowany w 1851 r., który pełnił funkcje kaplicy dworskiej. Obecnie kaplica jest w dużej mierze przebudowana, wewnątrz warto zobaczyć jednak barokowy ołtarz Potockich i obraz Matki Boskiej, który znany jest w okolicy jako łaskami słynący. W niedziele w kościółku odprawiana jest popołudniowa msza, a na święto Matki Boskiej Szkaplerznej w pierwszą niedzielę po 16 VII odbywa się tu odpust.

Z fundacją kościółka M.B. Szkaplerznej wiąże się ciekawa, choć smutna historia. Otóż hrabina Teresa Potocka, ówczesna właścicielka Kamesznicy, miała męża, który był szalony. Pewnego razu w ataku furii hrabia gonił swą żonę po całym parku, pragnąc ją zabić i już miał jej zadać śmiertelny cios, gdy ta w porę schowała się za pniem drzewa. Wdzięczna za ocalenie hrabina wzniosła w tym miejscu kaplicę.

W centrum wsi stoi duży nowy kościół, a w głębi, w górze doliny Janoski, w Kamesznicy Górnej, znajduje się bardzo ładny drewniany kościółek. Miejscowi górale zbudowali go w latach 80. na miejscu dawnej dzwonnicy. Wewnątrz można zobaczyć wykonane przez górali płaskorzeźby, żyrandole, a w ołtarzu głównym lipową figurę Matki Boskiej z XVIII w. Klucze do kościółka ma pan Władysław Kamiński.
Dojazd do Kamesznicy zapewniają autobusy PKS, kursujące przede wszystkim do/z Żywca.