ul. Towarowa

Produkcję szkła na ziemi zawierciańskiej rozpoczęto w latach 70-tych XIX w., w majątku właściciela ziemskiego Andrzeja Chmielewskiego, który założył hutę wytwarzającą flaszki, kufle i słoje. W 1884 r. firma „S. Reich i Spółka” przejęła istniejącą fabryczkę i utworzyła nowoczesny zakład przemysłowy. Na początku był on wyposażony w jeden piec donicowy.

W 1888 r. podstawową produkcją były lampy, wazony i serwisy stołowe. Szklarnię ukierunkowano na produkcję szkła oświetleniowego. W 1900 r. powstało Towarzystwo Akcyjne „Fabryki Szkła w Zawierciu”. W czasie I wojny światowej fabryka nie prowadziła działalności ale wznowiła ją po jej zakończeniu. 15 maja 1929 r. otwarto w Poznaniu Powszechną Wystawę Krajową, na której Zawierciańskie szkło otrzymało Wielki Złoty Medal oraz dyplom honorowy.

Fabryka eksportowała nowe wzory szkła szlifowanego do Wielkiej Brytanii, Turcji. Uzyskano zamówienia na szkło oświetleniowe do Paryża, Brukseli i Londynu. W 1935 r. przyszły nowe zamówienia z Kanady i USA oraz otwarto przedstawicielstwa handlowe we Lwowie, Wilnie, Warszawie i Łodzi. W 1945 r. wyroby huty obejmowały tylko szkło gładkie. Wytapiano obok szkła bezbarwnego, także szkło w czterech kolorach: żółtym, szmaragdowym, brązowym i fioletowym; wytwarzano z nich kieliszki i cylindry do lamp naftowych.

W 1950 r. Huta Szkła Gospodarczego i Oświetleniowego podporządkowana została Centralnemu Zarządowi Przemysłu Szklarskiego i Ceramicznego, później Zjednoczeniu Przemysłu Szklarskiego w Sosnowcu. W latach 1956-57 wybudowano nową halę, dokonano całkowitej modernizacji siłowni, wykonano nową instalację wody i hydroforów. W późniejszym okresie doprowadzono gaz koksowniczy do agregatów topliwych oraz wybudowano nowoczesny magazyn techniczny.

W 1998 r. hutę przekształcono z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną. Huta w dalszym ciągu jest poważnym i cenionym eksporterem wyrobów, a jej fachowcy mają opinię pracowników o wysokich kwalifikacjach zawodowych.