Zachęca taki opis na wyprawę,zdjęcia też świetne :-)

To widac że Jura ma swoje uroki nie mówiąc o jesieni
pozdrawiam. fajne fajne

tak fotografie bardzo ładne, jak tylko będzie cieplej to w weekedn może wybiorę się z calą rodziną w te okolice,

Właśnie rozwiałaś moją ciekawość, bo byliśmy na Ogrodzieńcu dwa tygodnie temu i zastanawialiśmy się co to za budowle na górze jak się później dowiedziałam Birów. Wcześniej nie pamiętaliśmy żeby tam coś było. No więc się dowiedziałam z Twojego opisu i na pewno następnym razem tam też zawitamy.

Cieszę się że się przydało komuś :) No już z rok temu słyszeliśmy o tym, że się buduje, a teraz w sumie przypadkiem trafiliśmy do tego Ogrodzieńca bo w planach był tylko Mirów i Bobolice. Jak zobaczyliśmy, że na Górę Birów trzeba podejść pieszo z parkingu (500 m) to już chcieliśmy z Nalą odpuścić bo teren nie wózkowy, ale jakoś szybko to zleciało i polecam, bo zawsze to coś takiego niecodziennego, z tego co wiem to są plany na dalszy rozwój tego miejsca

Bardzo fajny opis, na pewno mi się przyda. Ten rok planuję przeznaczyć nie tylko na góry, ale i powłóczenie się po Jurze, do której mam przecież o przysłowiowy rzut beretem:)
Ładne zdjęcia, no i widać, że pogoda dopisała.
Pozdrawiam!

Witaj, Anno. Byłaś tam ze swoją córką? A ile lat ma mała? Ostatnio widziałem w Górach Opawskich dziewczynkę może siedmioletnią, była bardzo dzielna. A moja córka, teraz dorosła już, gdy była mała nie dała namówić sie na góry.

:)

Miała 2 latka :)

Teraz już druga ma 2 latka i "musi" z nami zwiedzać, co prawda w góry wielce to też ich jeszcze nie biorę, ale Jura jak najbardziej :)

Starsza córka od małego jest chętna na wyjazdy, nawet teraz jak przyjdzie sobota to pyta, gdzie dziś jedziemy na wycieczkę :) Mała lubi jeździć ale chodzić to już mniej :)

Dzięki. Zazdroszczę Ci małych córeczek. Moja jedyna córka ma 19 lat, więc siłą rzeczy relacje między nami są inne od tych, jakie były gdy miała parę lat. Cudne to były dla mnie lata. Z nią wszystkie lata i wszystkie ich dni takie były.

Ale w góry nie chciała chodzić. W 97 roku byliśmy przez parę tygodni w Zakopanem, miała wtedy pięć lat, i któregoś dnia na moje namowy odpowiedziała mi w sposób, jakiego nie spodziewałem się u dziecka:

-Oj, tata, ty ciągle o tych górach...

Tak mi odpowiedziała, smarkula:)