ul. Kościelna

Oficjalnie religię chrześcijańską na Pomorzu i w Prusach rozsławił biskup Wojciech. Nowe było prawdopodobnie jedną z parafii pierwotnych w tych czasach, powstał tu swoisty kościół garnizonowy.

Obecna fara powstała na miejscu wcześniejszego drewnianego kościółka, rozbieranego i odtwarzanego sukcesywnie w kamieniu i cegle. Proces ten rozpoczął się pod koniec XIII wieku i trwał aż do wieku XV, kiedy to wybudowano wieżę. Ulokowana jest ona z boku, zwieńczona krenelażem i nakryta dachem namiotowym.

Całość utrzymana jest w typowym dla Pomorza gotyku halowym. W prezbiterium, zakrystii oraz kruchcie zobaczyć można zabytkowe sklepienia. Z zewnątrz farę zdobią szczyty, nieco zepsute jedną z XIX-wiecznych renowacji.

W początkach XX wieku kościół powiększono poprzez poszerzenie nawy północnej i przedłużenie nawy głównej o 3 przęsła (obecny chór muzyczny). Założono też kolejny, czwarty szczyt, wzorowany na oryginalnych. Zdecydowano się również na przesklepienie całego wnętrza, wedle uproszczonego wzoru prezbiterialnego. Przy zbijaniu starych tynków okazało się, że ściany pokryte są polichromiami. Część z nich zachowano. W świątyni warto zwrócić uwagę na rokokowe ołtarze oraz liczne witraże powstałe w ciągu wieków.

Obok fary rozpoczyna się zachowany ciąg murów obronnych i fragmenty jednej z wielu dawnych baszt, pełniącej niegdyś funkcję salki katechetycznej.