Busko-Zdrój to uzdrowiskowe miasto położone w malowniczym regionie Polski Południowej, w województwie świętokrzyskim, 90 km od prastarego grodu królewskiego – Krakowa, wpisanego na listę światowego dziedzictwa kultury, przy trasie krajowej Kielce – Tarnów.

Lecznictwo uzdrowiskowe Buska-Zdroju oparte jest na unikalnych wodach mineralnych -solankach siarczkowo-siarkowodorowych i borowinie. Głównym czynnikiem wód mineralnych jest jon siarczkowy. W czasie kąpieli przenika on przez skórę do krwi i dostaje się do wszystkich tkanek organizmu. Wody te stosowane są w leczeniu chorób zapalenia stawów, kręgosłupa, chorobie zwyrodnieniowej stawów, dyskopatii, rwie kulszowej, niektórych chorobach neurologicznych, stanach pourazowych i pooperacyjnych kości i stawów, w nadciśnieniu tętniczym, zwężeniach naczyń kończyn dolnych i chorobach dermatologicznych-głównie łuszczycy.

W Busku-Zdroju jest pięć zakładów przyrodoleczniczych. Wykonuje się tu wszystkie zabiegi balneologiczne, rehabilitacyjne i fizykoterapię. Sanatoria są ciągle modernizowane, a wprowadzone rozwiązania pozwalają również na samodzielny pobyt i korzystanie z zabiegów dla osób niepełnosprawnych.

Sanatoria znajdują się w bliskim sąsiedztwie romantycznego Parku Zdrojowego. Wiele z nich posiada też własny park rekreacyjno-wypoczynkowy. Najbardziej znanym obiektem jest chyba Sanatorium Markoni, znajdujący się w obrębie zabytkowych XIX-wiecznych Łazienek i parku krajobrazowego założonego w tymże wieku, który przekształcił się w Park Zdrojowy.

Tekst: Tadeusz Ura