Białowieski Park Narodowy na Podlasiu

Puszcza Białowieska to rozległy, wspaniały kompleks leśny położony po obu stronach granicy Polski i Białorusi, którego najcenniejsze fragmenty stanowią jeden z trzech w Europie transgranicznych obiektów dziedzictwa światowego UNESCO.

Szczęśliwym zbiegiem okoliczności, ochrona Puszczy jako terenu polowań królewskich, a w XIX wieku Carskich, sprawiła, że obszar ten uchował się od kolonizacji czyli karczowania lasu i utworzenia terenów osadniczych i rolnych. Dzięki temu do dzisiaj przetrwał tu dziewiczy zakątek, zachowany niemal w naturalnej postaci.

Początki Białowieskiego Parku Narodowego wiążą się z wyprawą naukowców z Władysławem Szaferem na czele do Białowieży. Wyprawa ta miała miejsce w 1919 roku, a jej celem było odnalezienie w Puszczy dziko żyjących żubrów. Niestety nie spotkano żadnego śladu po tych bardzo już wówczas unikalnych zwierzętach.

Wtedy to rozpoczęły się intensywne starania o ochronę fragmentu prastarej kniei w postaci parku narodowego. Pierwszą formę ochrony o nazwie leśnictwo "Rezerwat" powołano w roku 1921, a w 1932 roku powstał "Park Narodowy w Białowieży". Później zmieniono nazwę na Białowieski Park Narodowy i powiększono jego obszar do ponad 10 tys. ha. Jako, że od samego początku, czyli od 1921 roku, forma ochrony Puszczy spełniała kryteria międzynarodowej definicji parku narodowego, jest to najstarszy park narodowy w Polsce.

Niekwestionowanym królem Puszczy, a zarazem symbolem Parku jest Żubr, który po udanej restytucji w 1929 roku powrócił do Puszczy Białowieskiej i dzisiaj ma się tu całkiem dobrze - na wolności żyje około 700 osobników tego gatunku. Ale nie tylko żubr może tu zadziwić. Wielowiekowy i dziewiczy las odznacza się niespotykanym bogactwem świata roślin, grzybów i zwierząt i pozwolił przetrwać tu wielu gatunkom właściwym lasom pierwotnym, które gdzie indziej zostały już wytępione lub są poważnie zagrożone. Białowieski Park Narodowy to dla nich ostatnia ostoja, a przy tym jedna z największych osobliwości turystycznych w skali Europy.

Dobrze przygotowana infrastruktura turystyczna Parku: szlaki piesze i rowerowe, liczne miejsca odpoczynku, wieże widokowe i tarasy widokowe, kładki, ścieżki i tablice edukacyjne ułatwiają kontakt z dziką przyrodą i umożliwiają obserwację leśnych mieszkańców.

Na obszarze Parku ponadto zorganizowano interesujące i nowoczesne Muzeum Przyrodniczo-Leśne oraz Rezerwat Pokazowy Żubrów. W samym sercu Parku, w malowniczych widłach rzek Hwoźnej oraz Narewki powstał niezwykle cenny obszar ochrony ścisłej, gdzie można wejść tylko z przewodnikiem posiadającym licencję wydaną przez Białowieski Park Narodowy (bilet normalny 6 zł, ulgowy 3 zł, wjazd rowerem 4 zł).