(4.0) głosów: 4

Twoja ocena: Zaloguj się

Historia » Legendy i historie

Tagi: święci, atrybuty świętych, biblia, pismo święte, imiona świętych

Artykuł dodano: 2011-10-17 21:41:22

Umieść komentarz

Podziel się |

Będąc w kościele lub przechodząc obok przydrożnych kapliczek podziwiamy obrazy i wizerunki świętych. Najczęściej postacie tam przedstawione są dla nas bezimienne lub znamy ich imię bo słyszeliśmy je od innych. Artyści wykonując swe dzieła „podpisali” je w szczególny sposób. Tymi podpisami są atrybuty.

Atrybutów jest wiele i trzeba je poznać, aby poprawnie odczytać imię opatrzonego nimi świętego.

Skąd się wzięły atrybuty?

Atrybut jest elementem bardzo ściśle związanym z życiem postaci. Może to być ubranie jak u świętego Mikołaja, który najczęściej  jest przedstawiany w szatach biskupich, lub kwiat np. lilia jest symbolem niewinności i czystości i wielu świętych trzyma ją w ręku - św Józef, św Antoni, mały Jezus.

Atrybutem może być przedmiot – narzędzie związane ze śmiercią postaci, np. Św. Sebastian zginął od strzał i one są jego atrybutem, Św. Barbara zginęła łamana kołem, zatem złamane koło zostało jej atrybutem, Św Paweł został jako obywatel rzymski ścięty mieczem i po mieczu można go rozpoznać itd...

Dlaczego powstały atrybuty?

Atrybuty  powstały, gdyż ludzie nie umieli czytać i aby przekazać wiernym nauki kościoła duchowni zlecali artystom wykonywanie obrazów religijnych i polichromii na ścianach kościoła. Historia określiła ten rodzaj przekazywania wiedzy jako „ Biblia dla ubogich” , bo przecież żeby się kształcić trzeba było mieć pieniądze. Dzieła powstawały więc dla chwały Bożej i pogłębienia wiary.  Dzięki tej sytuacji mamy dziś tak bogatą kulturę i wiele wspaniałych dzieł rzeźbiarzy i malarzy.

Święci znani z Pisma Świętego – Ewangeliści -  Mateusz, Marek, Łukasz i Jan.

Ewangeliści maja kilka wspólnych atrybutów: są  przedstawiani jako brodaci, długowłosi mężczyźni (z wyjątkiem św. Jana)  w postawie stojącej lub siedzący na krześle z „zamyślonym” wyrazem twarzy. W rękach  mogą trzymać otwarta księgę, na niej bywa czasem pióro lub rylec (rzymianie pisali rylcem na glinianych tabliczkach).

Św. Mateusz:

Św. Mateusz był celnikiem, gościł w swoim domu Jezusa. Po rozejściu się Apostołów głosił ewangelię w Etiopii gdzie został umęczony.  Napisał pierwszą Ewangelię w języku aramejskim. Na początku Mateusz opisuje genealogie czyli pochodzenie Jezusa wskazując, że jest potomkiem Abrahama. Dla Żydów pochodzenie miało ogromne znaczenie i świadczyło o wielkości danej osoby. Dlatego jego osobistym, występującym prawie zawsze, atrybutem jest postać młodego mężczyzny, często ze skrzydłami, unosząca się  nad Mateuszem.  Inne symbole tego świętego występują razem, zamiennie lub nie występuję wcale:

Kamień leżący przy nodze symbolizuje sposób w jaki zginął (został ukamienowany)

Halabarda mówi że Mateusz pełnił ważne urzędowe stanowisko (był rzymskim celnikiem)

Torba świadczy, że podróżował.