Wśród nich możemy wymienić: wodniczkę, orlika grubodziobego, dubelta, cietrzewia, bataliona i dla tych ptaków oraz też bekasika i mewy małej Biebrzański Park Narodowy jest jedną z ostatnich ostoi gwarantujących utrzymanie się ich populacji w Europie Środkowej.

Do ptaków lęgowych zagrożonych wyginięciem zliczyć możemy między innymi ptaki drapieżne: orlika grubodziobego, błotniaka popielatego, blotniaka zbożowego, bielika, gadożera, orzełka włochatego.
Z grupy siewkowych i kaczek: biegusa zmiennego, kulika wielkiego, świstuna, rożeńca i płaskonosa.
Do regularnie lęgowych ptaków zaliczamy: rybitwę białoskrzydłą i świstuna. W ostatnich latach listy lęgowych gatunków ptaków wzbogaciły się o: łabędzia krzykliwego i brodźca pławnego. Należy również podkreślić rolę jaką odgrywa Dolina Biebrzy jako miejsce żerowania i odpoczynku ptaków migrujących, zwłaszcza w czasie przelotów wiosennych.

Korzystne warunki środowiskowe umożliwiają egzystencję wielu gatunków ssaków. Zarejestrowano tu występowanie 49 gatunków zwierząt, co uznać trzeba za listę raczej bogatą. Najcenniejszym gatunkiem z zespołu ssaków kopytnych jest łoś ok. 600 sztuk. Obecnie obszar BPN jest największą ostoją tego gatunku w kraju i stale rośnie.

Wśród ssaków drapieżnych na uwagę zasługuje stała obecność wilka (trzy rodziny wilków) na terenie rezerwatu „Czerwonego Bagna”. W dolinie Biebrzy licznie reprezentowany jest zespół ssaków drobnych, a wśród nich rząd owadożernych i gryzoni jak: nornik północny, nornik bury, rzęsorek rzeczek, smużka i orzesznica, będących ważnym elementem łańcucha pokarmowego. Zarejestrowano kilka gatunków nietoperzy jak: mopek, nocek rudy, nocek łydkowłosy.

Trwale zamieszkuje dolinę 7 gatunków łasicowatych w tym: wydra, gronostaj (jako liczniejsze w kraju). Od czterech lat są tu: jenot, piżmak i norka amerykańska, (sztucznie przez człowieka wprowadzone do środowiska naturalnego). Jeleń szlachetny zaczął zasiedlać dolinę w połowie lat siedemdziesiątych przybywając tu z okolicznych terenów Puszczy Augustowskiej (obecnie ok. 500 szt.) stał się, więc trwałym elementem fauny kopytnych. Obecny jest też bóbr europejski (całkowicie wytępiony z tych terenów pod koniec XIX wieku). Obecnie na drodze udanej reintrodukcji liczebność tego gatunku szacowana jest na ok. 1000 osobników.

Rzeka Biebrza i jej stale lub okresowo połączone z głównym korytem starorzecza, tworzą rzadko spotykane gdzie indziej, tak doskonałe warunki do rozwoju ichtiofauny. Liczba gatunków ryb zarejestrowanych w Biebrzy i jej dopływach wynosi 36. Występuje tu: minóg ukraiński, piskorz, miętus, lin, głowacz białopłetwy, strzebla potokowa, sandacz, krąp, ukleja, kleń i różanka. Płoć, okoń, szczupak i wzdręga dominują względem liczebności w Biebrzy. Gatunkiem, który ze względów na swą wielkość, może być symbolem ichtiofałny biebrzańskiej jest sum.

Grupa płazów i gadów nie wyróżnia się niczym szczególnym. Na 27 gatunków występujących w Polsce, na tym terenie stwierdzono występowanie 18 gatunków typowych dla terenów nizinnych. Z ropuch występują tu: ropucha szara, ropucha zielona, ropucha paskówka. Z żab „zielonych” ekologicznie związanych bardziej z wodą spotyka się: żabę wodną, żabę jeziorową, żabę śmieszkę, żabę trawną i żabę moczarową.

Listę gatunków płazów bezogonowych uzupełniają rzekotka drzewna, kumak nizinny i grzebiuszka ziemna. Traszki reprezentują dwa gatunki: traszka grzebieniasta i traszka zwyczajna. Faunę gadów tworzy 5 gatunków: jaszczurka żyworodna, jaszczurka zwinka, padalec, zaskroniec oraz jedyny w kraju jadowity gad – żmija zygzakowata. Spotykana ona jest w kilku odmianach kolorystycznych – od jasnobrązowej do melanistycznej (czerwonej).

Jeżeli chodzi o bezkręgowce, na szczególną uwagę zasługuje fakt, że występuje tu wiele gatunków borealnych (północnych). Faunę pająków, chrząszczy i motyli charakteryzuje bardzo duże bogactwo gatunkowe (rzadkich i zagrożonych w Polsce i Europie).

Spośród 430 wykazanych pająków, aż 15 to gatunki stwierdzone w Polsce tylko nad Biebrzą. Są to: carorita limneaea, hipselistes jacsoni czy maso gallicus. Również fauna chrząszczy - jak dotąd wykazano 429 gatunków, a wśród nich: rhinoncus smerczynskii, diacranthus majzlani czy bagous czwalinai. Nad Biebrzą stwierdzono występowanie 721 gatunków motyli należących do grupy motyli większych. Wśród nich 95 gatunków należących do motyli o aktywności dziennej. Najcenniejszymi obszarami dla fauny motyli jest obszar rezerwatu „Czerwone Bagno”.

Do nielicznych w Polsce należą między innymi: niepylak mnemozyna, przeplotka maturna, modraszek artaxerkses, modraszek bagniczek, modraszek alkon, modraszek arion, ogniwaczek tajwanek, paśnik tartuentek, błyszczak zosimi. Wstręgówka bagienna jest potwierdzeniem obecności tego gatunku w Polsce, gdyż nie był on rejestrowany w kraju od ponad pięćdziesięciu lat.

Tekst: Piotr Siebiedziński